Primeros pasos en robótica

May 3rd, 2008 · 5 Comentarios

El miércoles tuve reunión con el equipo de la asignatura de robótica. Somos cuatro, dos americanos de los Estados Unidos, un australiano y yo. Nuestro objetivo es programar un robot y hacer que sea capaz de seguir a un humano a lo largo de una habitación, con obstáculos y otros humanos.

De momento sólo estamos usando el láser para detectar “posibles piernas”. Tras implementar el algoritmo y crear la infraestructura que une todos los módulos nos pusimos a probarlo. Al principio nada pasaba, dos horas con pequeños errores que hay que depurar, compilar y probar de nuevo. Hasta que llegó un momento que el robot parecía hacer lo que queríamos. La sorpresa fue tal que todos estayamos en una euforia colectiva. Está vivo!!! El robot nos seguía por toda la habitación, con bastante precisión y buenos resultados. La reunión era de 6 a 8 de la tarde, pero estábamos tan entusiasmados que nos quedamos hasta las 10.30!

Es curioso, nosotros lo habíamos programado y sabíamos con precisión lo que haría el robot en cada momento. Sin enmbargo, al ver a una máquina moverse de forma autónoma y reaccionar con el entorno, se espera de forma inmediata un comportamiento inteligente, tal y como estamos acostumbrados con las personas y animales.

Este inesperado avance nos ha animado muchísimo. Tanto, que hoy sábado a las 10 de la mañana nos encontrábamos de nuevo “jugando” con el robot. Aún falta mucho trabajo por delante, detección de colisiones, múltiples humanos, entornos difíciles… si es suficientemente bueno, puede que lo llevemos a una competición!

El miércoles, cuando llegué de noche a casa y les conté lo que había estado haciendo, la gente me decía: “nosotros estudiando international business y a tí te pagarán por jugar con Lego!”

P.D: Saludos a todos los Erasmus que están de fiesta en Barcelona!! Pasadlo bien!

Tags: Aprendizaje · Universidad

5 comentarios de momento ↓

  • 1 Mamipingu // May 3, 2008 at 1:53 pm

    Xe nano, si vols que te segueixen compra´t un gos !… Son mes afectuosos i interactius.

  • 2 PILAR // May 3, 2008 at 4:55 pm

    Podrem parlar demà diumenge? estic en alboraia, dime l’hora si es possible, encara que no ens pugam vore degut a la connexió… B7s

  • 3 Hèctor // May 3, 2008 at 8:44 pm

    Pi: oki, demà estaré en casa tot el dia fent un super treball, estaré atent a l’skype

  • 4 Mireia // May 4, 2008 at 5:01 pm

    Que orgullosa estic de tu xe!!! jajajajaja Quan acabes tot el proces del robot podries fer una ampliació: Ensenyar al robot a planxar!! Hui es dia de la mare i moltes t’ho agrairien enormement!!
    Un beset ;)

  • 5 3 Meses en Sydney // May 19, 2008 at 5:57 am

    […] echar de menos la família, los amigos y la comida (el orden cambia según la hora del día). Entre clase y clase, he tenido tiempo para ir a ver las Blue Mountains y dejarme caer por la espectacular […]

Deja un comentario